TAART! Over intuïtief productief eten

Wat een worsteling hebben we op onszelf afgeroepen door niet meer zelf te produceren wat we eten. We hebben onszelf afhankelijk gemaakt van onbekende derden die ons suiker en vet voorschotelen. Of wat dacht je van de gedachtepatronen die we hebben ontwikkeld? Ik verdien dit koekje (cq. pak koekjes), want ik ben a. zielig, b. gestresst, c. productief geweest of d. gewoon omdat het dinsdag is.

Self/fat-shaming en bierbuiken

Ik had het er vanochtend nog over met vriendin J., want ja, bij die ‘dit verdien ik omdat’ retoriek blijft het natuurlijk niet. Er volgt een self/fat-shaming monoloog, waarbij we onszelf op de kop zitten, want we wilden toch afvallen, dus waarom eten we dan dat stuk taart? Of: we wilden toch gezond eten, waarom namen we dan toch weer die shoarma middenin in de nacht? Waarom trekken we überhaupt dat biertje open? Als iets slecht is, dan is het wel alcohol (en zeker bier, hallo bierbuik).

Over eten kunnen we nog een heel boek schrijven. Het wordt helemaal interessant (in my humble opinion) als je het combineert met mijn experiment ‘intuïtieve productiviteit’: het passen en uitproberen van een levenswijze waarbij ik datgene doe dat op dat moment bij me opkomt en dat goed voelt. Als het gaat om activiteiten merk ik dat het goed werkt. Ik merkte dat het rapport dat ik schreef niet echt vlotte, dus ben ik even overgestapt naar het schrijven van deze blog (gaat als een trein). Vanochtend begon ik met tekenen. Vorige week maakte ik regelmatig een wandeling op het moment dat het niet ging. Dat zijn niet lange onderbrekingen of uitstel=afstel-momenten, maar verheldermomenten die net even wat lucht geven, waarna ik weer verder kan.

Eten wanneer je wilt

Alleen dan het intuïtief productief eten. In het kort kan je zeggen dat je dan eet wanneer het bij je opkomt en het goed voelt. Alleen voelt het op het moment vaak goed om dat pak koekjes of die fles wijn open te trekken. Het is meer dat moment erna: dan voelt het niet meer goed. Dat heb ik niet als het gaat om mijn activiteiten. Ik heb nooit spijt als ik heb getekend. Vooral omdat die eerste spurt activiteit vaak aanzet tot meer activiteit en ik dus uiteindelijk meer gedaan krijg en dat voelt fiijjjnn.

Maar met eten werkt dat dus anders en ik zie twee opties:

  • Accepteren dat je eet wat je eet en vooral de consequenties daarvan;
  • Meer structuur brengen in je eetpatroon en op gezette tijden een beperkte hoeveelheid eten.

Waarom eten we wat we eten?

Om met het eerste te beginnen: het is natuurlijk mega-interessant om uit te zoeken waarom we zoveel eten als we eten en waarom we van die zelf-onterende gedachten hebben over onszelf. Ik las vanochtend in een boek over de relatie die we hebben met eten en trauma’s die we hebben opgelopen tijdens onze eerste levensjaren. Dat we, los vertaald, niet door hebben dat ons zenuwstelsel eigenlijk altijd overprikkeld is omdat we een bepaald gevoel van gevaar niet hebben kunnen afsluiten met een gevoel van ‘haaa, dat is voorbij’. Dat kan gebeuren als we gevaar hebben ervaren in onze prilste kinderjaren waarbij we bepaalde gevoelens moesten uitschakelen om te overleven. En weggestopte gevoelens verbonden met ervaringen zijn lastig af te sluiten aangezien ze niet zichtbaar zijn.

Die trauma’s en dat gevaar klinken gelijk heel ernstig, maar het kan zelfs gaan om ervaren stress bij de moeder waardoor een periode niet de juiste zorg geleverd kon worden. Of het gaat om een periode in de couveuse te hebben gelegen, waartoe vroeger ouders vaak weinig toegang hadden (me, me, me!). Het ene trauma heeft meer effect dan het andere en een trauma uit de kinderjaren hoeft niet per se ten grondslag te liggen aan onze relatie met eten, denk ik, maar de uitleg kwam me wel als zinnig over. De schrijfster van het boek vertelt hoe we eigenlijk proberen om onze veiligheid te vergroten door te eten. Evolutionair gezien ook logisch, want als we eten hebben, vergroten we onze kans op overleven. Mensen die obese zijn en afvallen zonder de onderliggende oorzaken van het overmatig eten aan te pakken, kunnen zich daardoor kwetsbaar en onveilig voelen (waardoor ze heel hard hun best moeten doen om niet te eten).

Eten=dik=voor-altijd-alleen

Daarom is er ook gelijk een kanttekening te plaatsen bij de consequenties die ik nu bedenk bij intuïtief productief eten. Ik denk namelijk dat ik gelijk dik en ongezond zou worden als ik zo zou leven. Maar dat is natuurlijk maar net de vraag. Want ik heb nooit echt geaccepteerd dat ik eet wat ik eet. Ja, korte momenten, maar nooit op de lange termijn. Ik heb namelijk altijd hetzelfde riedeltje in mijn hoofd: eten=dikmaker=lelijk=kan-niet-van-gehouden-worden=voor-altijd-alleen. Waar het dus om gaat, is mezelf accepteren precies zoals ik ben en van mezelf houden precies zoals ik ben. Wie van zichzelf houdt, is nooit alleen.

Zou ik dus als ik mezelf volledig accepteer, gezonder kunnen leven, omdat ik dan echt kan voelen wat ik op dat moment nodig heb, ook op het gebied van eten? Het voelt voor mij als een mooie hypothese, maar nog niet volledig haalbaar, vooral omdat ik steeds denk: als ik mezelf volledig accepteer, zou ik dan dunner worden? Maar hallo! Dát is dus niet relevant. Het zou erom moeten gaan dat je van jezelf houdt. Al ben ik wél nieuwsgierig: zou mijn relatie met eten anders worden als ik intuïtief productief eet als ik niet geef om de gevolgen qua BMI of gewicht?

Zo mooi vind ik dit proces van schrijven, want het wordt ineens veel helderder. Alleen weet ik niet of ik het zou kunnen. Ik vind het een super mooi experiment. Echt voelen wat heb ik op dit moment nodig. Ik weet niet of ik dat zou kunnen, dus ik ga er nog even mee zitten (zei ze, terwijl ze nog een koekje naar binnen werkte).

Oké, dan maar een plakje structuur

De andere oplossing is meer structuur. Dat zou betekenen dat ik mijn flow zou moeten onderbreken op het moment dat ik mijn volgende maaltijd gepland zou hebben. Nu zijn we sowieso vaak niet vrij om te eten wanneer we willen door onze afhankelijkheid van sociale verplichtingen (noem het verplichtingen, maar je bent ze natuurlijk vrijwillig aangegaan). Maar in mijn geval laat ik me op vrije dagen weinig sturen door vooropgestelde eetpatronen, waardoor ik meestal laat ontbijt, te laat realiseer dat ik eigenlijk lunch had moeten eten en daardoor te veel snack en weer uitgebreid dineer met een biertje en wijntje (want ja, hallo weekend). Als ik het al daarbij laat, want zaterdagavonden zijn natuurlijk uitermate geschikt om aan te vullen met allerhande chips en nootjes (nee, niet een handje, een bakje, gemixt met een bakje chocoladerozijnen).

Dus wellicht is het een goede tussenevaluatie: intuïtief productief werkt op activiteitenvlak goed. Op voedingsgebied is structuur dus handiger, zeker als ik gezonder wil leven (cq. afvallen). Dit is dus het voornemen: dit weekend om 8 uur uit bed om te ontbijten, daarna weer voelen: wat wil ik dan doen? Misschien krijg ik dan nog meer speelruimte? Of zou mijn bed te lekker liggen voor het ontbijt? Ik ben benieuwd. Ik ga hier niet mee zitten, ik ga dit gewoon doen.

Er mogen natuurlijk weddenschappen afgesloten worden of dit voornemen behaald gaat worden.

Foto door: Toa Heftiba on Unsplash

Posted by

Writer | Poet | Handletterer | Constant Changener | Fuckiteer

3 thoughts on “TAART! Over intuïtief productief eten

    1. Goeie vragen! Ik denk dat het twee verschillende dingen zijn. Houden van jezelf is houden van jezelf hoe je ook bent en wat je ook eet en drinkt. Goed zorgen voor jezelf betekent dat je soms dingen laat staan omdat het op de lange termijn niet goed voor je is (zoals dat pak koekjes). Ik denk dat het de relatie van appel en fruit is: fruit is houden van, de appel is goed zorgen voor jezelf. Appel is fruit, maar fruit is niet per definitie een appel. Goed zorgen voor jezelf is dus houden van jezelf. Maar houden van jezelf is niet per de gelijk aan goed zorgen voor jezelf. Soms leidt het een wel tot het ander: omdat je van jezelf houdt, zorg je beter voor jezelf. Maar houden van jezelf is onvoorwaardelijk: dus ook als je niet goed voor jezelf zorgt, kan je van jezelf houden. Denk ik. Haha. Interessante vraag dus!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s